رابطه رهبری تحول آفرین با خلاقیت با میانجی گری یادگیری سازمانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای، گروه علوم تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

2 دانشیار، گروه علوم تربیتی، دانشگاه بوعلی سینا، همدان، ایران.

چکیده

هدف: هدف این پژوهش بررسی رابطه ­رهبری تحول­آفرین با خلاقیت با میانجی­گری یادگیری سازمانی بود.
روش شناسی: این پژوهش توصیفی و از نوع مطالعات همبستگی بود. جامعه پژوهش تمامی معلمان مدارس متوسطه شهر کرمانشاه به تعداد 5900 نفر و نمونه آماری تعداد 360 نفر بودند که با روش نمونه­گیری تصادفی ساده و بر مبنای جدول کرجسی و مورگان انتخاب شدند. ابزار پژوهش سه پرسشنامه استاندارد رهبری تحول­آفرین باس و آولیو (2000)، یادگیری سازمانی نیفه (2001) و خلاقیت مقیمی (1388) بود. جهت تجزیه و تحلیل داده­ها از تکنیک‌های آماری و نرم افزارهای آماری SPSS وLISREL  استفاده شد. در تحلیل توصیفی داده‌ها از جداول توزیع فراوانی، شاخص‌های مرکزی (نما، میانه و میانگین)، شاخص‌های پراکندگی(انحراف معیار و واریانس) استفاده شد. در آزمون فرضیات پژوهش از تکنیک‌های آماری ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر تائیدی استفاده شد.
یافته­ها: یافته­ها نشان داد که رهبری تحول­آفرین دارای اثر مثبت (2532/0) و معنادار بر خلاقیت در سطح 05/0 می­باشد. یادگیری سازمانی دارای اثر مثبت (08/0) و معنادار  بر خلاقیت در سطح 05/0 می­باشد. رهبری تحول­آفرین به واسطه یادگیری سازمانی (0432/0) و مقدار تی (12/2) دارای اثر مثبت و معنادار بر خلاقیت در سطح 05/0 می­باشد.
بحث و نتیجه­گیری: بر اساس یافته های پژوهش، بکارگیری سبک رهبری تحول­آفرین در سازمان، یادگیری سازمانی و خلاقیت کارکنان را افزایش می­دهد.

کلیدواژه‌ها