ارتباط الگوی رفتاری غالب و سبک یادگیری ترجیحی با مؤلفه‌های کارآفرینانه فردی به‌ منظور ارائه مدل

نویسندگان

1 دانش آموخته دکتری مدیریت کارآفرینی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران.

2 دانشیار دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران.

3 استادیار دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران

چکیده

هدف: هدف پژوهش حاضر شناسایی سبک یادگیری ترجیحی و الگوهای رفتاری غالب دانشجویان و بررسی رابطه بین این دو با مؤلفه‌های کارآفرینانه بود.
روش: پژوهش حاضر، از نظر هدف، کاربردی و از لحاظ نوع پژوهش توصیفی- پیمایشی بود. روش مطالعه حاضر مبتنی بر روش تحقیق کیفی گراندد تئوری بود که از طریق مصاحبه با تعداد 12 نفر از خبرگان شامل اعضای هیات علمی دانشگاه‌ها و اعضای شاغل در حرفه شامل رده های مختلف حرفه‌ای به روش نمونه‌گیری هدفمند از نوع گلوله برفی انتخاب گردید. طبقه‌بندی داده‌ها، مصاحبه‌ها، بر اساس دو مرحله اول از نظام سه مرحله‌ای استراوس و کوربین یعنی کدگذاری باز و محوری مورد تحلیل قرار گرفت و خرده مقولات به دست آمد. جامعه آماری این تحقیق دانشجویان کارشناسی فنی و مهندسی، علوم پایه و علوم انسانی دانشگاه فردوسی مشهد  در سال تحصیلی 1397-98 بود. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران 245 نفر تعیین و پاسخگویان به شیوه نمونه‌گیری طبقه‌ای انتخاب شدند داده‌ها از طریق دو پرسشنامه استاندارد سبک‌های یادگیری کلب ساخته شده توسط کلب در سال  میلادی1984 و الگوی رفتاری دیسک ساخته شده توسط دکتر ویلیام مولتون مارستون در سال 1928 میلادی  و پرسش نامه محقق ساخته مولفه های کارآفرینانه فردی ،گردآوری و با نرم‌افزارهای SPSS 23 و Lisrel تحلیل شدند.
یافته ها: یافته های پژوهش بیانگر آن است که بیشتر دانشجویان مورد مطالعه الگوی رفتاری نتیجه محور را دارا بودند و در رشته فنی و مهندسی بیشتر دانشجویان دارای مدل رفتاری برونگرا و وظیفه محور با سبک یادگیری غالب همگرا؛ در رشته علوم پایه بیشتر دانشجویان دارای مدل رفتاری درونگرا و وظیفه محور با سبک یادگیری ترجیحی انطباق یابنده و در رشته علوم انسانی بیشتر دانشجویان دارای مدل رفتاری برونگرا و مردم محور با سبک یادگیری ترجیحی واگرا را دارا بودند.
نتیجه گیری: براساس یافته ها یک رابطه معناداری بین سبک یادگیری با الگوی رفتاری دانشجویان رابطه معنی‌دار وجود داشت. یافته‌ها می‌تواند امور شناخت فردی و تحصیلی و شغلی هر چه مؤثرتر و کاراتر در مسیر فراشناخت افراد را بهبود بخشد.

کلیدواژه‌ها


احدی فاطمه. (1388). سبک یادگیری دانشجویان پرستاری و پیراپزشکی دانشگاه علوم پزشکی سمنان، مجله علمی دانشگاه علوم پزشکی سمنان، 11(2): 147-141.
حسینیان س، عظیمی پور پ.، کرمی ا.، یزدی م.، کشاورزگرامی ق. (1391). بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی آزمون‌های تیپ‌های شخصیتی نه گانه (انیگرام)، مشاوره شغلی و سازمانی، 4(12): 144-125.
رادفر محمدرضا، زمردیان غلامرضا، علیقلی منصوره، مینویی مهرزاد، حنیفی فرهاد. (1398). طراحی و تبیین مدل بومی ویژگیهای فردی کار آفرین جهت انتخاب سرمایهگذاری مخاطرهپذیر در شرکتهای نوپا. فصلنامه مدیریت کسب و کار، (34).
رضایی ‌لیلا، ‌احدی ‌حسن‌ و ‌اسدزاده ‌حسن. (1394). پیش‌بینی ‌انگیزش ‌پیشرفت ‌براساس ‌سبک‌های یادگیری کلب در ‌دانش‌آموزان‌ دوره متوسطه شهر تهران. ‌دانش‌و‌پژوهش‌ در‌ روانشناسی کاربردی، 16(3‌): 41-34.
سیف علی‌اکبر. (1380). روان‌شناسی پرورشی، روان‌شناسی یادگیری و آموزش. تهران: آگاه.
عبادی غ، دلاور ع.، نجاریان ب. (1382). بررسی ساختار عاملی پرسشنامه شخصیت 16 عاملی کتل فرم FP- E16E، مجله علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، 10(1 و 2): 83-100.
عسکری فر کاظم. (1397). ارائه الگوی آموزشی توسعه توانمندی‌های کارآفرینانه در دانش-آموزان با میانجی‌گری ویژگی‌های شخصیتی. توسعه کارآفرینی، 11(1)- شماره پیاپی 39، 101-120.
گرانمایه مهرناز، خاکبازان زهره، درویش آسیه، حقانی حمید. (1390). تعیین سبک یادگیری دانشجویان پرستاری و مامایی و ارتباط آن با پیشرفت تحصیلی، مجله پژوهش پرستاری، 6(22): 15-6.
هرگنهان بی آر و السون متیو اچ. (2009). مقدمه‌ای بر نظریه‌های یادگیری، ترجمه علی‌اکبر سیف (1391)، ویرایش هشتم، تهران: دوران.
هرگنهان بی آر و السون متیو اچ. (2005). مقدمه‌ای بر نظریه‌های یادگیری، ترجمه علی‌اکبر سیف (1388)، چاپ چهاردهم، تهران: دوران.
Bandura A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. http://www.merel.org/products/nate.pp. 139-145.
Barrett T. (2010). The problem‐based learning process as finding and being in flow. Innovations in Education and Teaching International, 47(2): 165-174.
Chinaris T. (2016). Professionalism: The Right Choice.
Hahn D, Minola T, Bosio G, Cassia L. (2020). The impact of entrepreneurship education on university students’ entrepreneurial skills: a family embeddedness perspective. Small Business Economics, 55(1): 257-282.
Hematiyan A, Omidvari M (2014). Investigating impact of job satisfaction on rate of human reliability using Heart technique. Int J Curr Life Sci, 4(2): 319-22.
Henkel T G. (2018). A Field Study: Managers’ Work Behavioral Styles. The Journal of Human Resource and Adult Learning, 14(1): 30.
Henkel T G. (1992). Factor analysis of the personal profile system. The Journal of experimental education, 60(3): 271-280.
Li YS, Chen PS, Tsai SJ. (2008). A Comparison of the Learning Styles among Different Nursing Programs in Taiwan: Implications for Nursing Education. Nurse Educ Today; 28(1): 70-76.
Linton G, Klnton M. (2019). University entrepreneurship education: a design thinking approach to learning. journal of innovation and Entrepreneurship, 1-11.
Marston W M. (2013). Emotions of normal people. Routledge.
Matviuk S G. (2010). A Study of Peruvian Entrepreneurs Leadership Expectations. Journal of American Academy of Business Cambridge. 16(1):65- 70.
Omidvari M. (2010). Industrial Accident investigating and analysis. Tehran: Industrial Management Publication.
Piane G, Rydman R J, Rubens A J. (1996). Learning style preferences of public health students. J Med Syst, 20(6): 377-84.
Sadler-Smith E, Tsang F. (1998). A comparative study of approaches to studying in Hong Kong and the United Kingdom British. Journal of Educational Psychology, 63: 81- 93.
Sen S, Yilmaz A. (2012). The effect of learning styles on students' misconceptions and self- efficacy for learning and performance. Journal Social and Behavioral Sciences, 46: 1482-1486