دو فصلنامه علمی جامعه شناسی آموزش و پرورش

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای مدیریت آموزشی، واحد بابل ، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

2 استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد بابل ، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران

3 استادیار گروه مدیریت آموزشی، واحد بابل ، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل ایران

چکیده

هدف: هدف از این پژوهش ،شناسایی ابعاد و مولفه های تاثیرگذار بر قصد ترک خدمت پرستاران و اثراتش برعملکرد و بهره وری در بخشهای ویژه مراکز آموزشی درمانی دانشگاه های شمال کشور بود.
روش شناسی:روش تحقیق ترکیبی و طرح تحقیق نیز از نوع طرح متوالی اکتشافی (کیفی- کمی)بود . در بخش کیفی با استفاده از تکنیک دلفی و روش نمونه گیری هدفمند وبا استفاده از پرسشنامه نیمه ساختار یافته با تعداد 20 نفراز خبرگان(روسای دانشگاه، دانشکده ها، بیمارستانها و مدیران پرستاری وابسته به دانشگاههای علوم پزشکی مازندران، بابل، گیلان و گلستان تا رسیدن به اشباع مصاحبه به عمل آمد و در بخش کمی روش نمونه گیری با توجه به جامعه آماری مورد نظر (پرستاران بخشهای ویژه بیمارستانهای وابسته به دانشگاههای علوم پزشکی شمال کشور)، به صورت نمونه‌گیری طبقه ای نسبی چندمرحله‌ای با فرمول کوکران و به تعداد 338 نفر انتخاب شدند. ابزار اصلی این پژوهش، جهت جمع آوری اطلاعات لازم، پرسشنامه  محقق ساخته بود. داده­ها با روش تحلیل عاملی اکتشافی و تأییدی با نرم‌ افزارهای SPSS و AMOS تحلیل گردید.
یافته ها: نتایج حاکی از آن بوده که مدل مورد نظر دارای سه بعد و بیست مولفه بوده­ است که20مولفه شناسایی شده، تبیین کننده ابعاد شخصی، سازمانی و محیطی قصد ترک شغل پرستاران بخشهای ویژه بوده و بین هر یک از ابعاد و مولفه­های تبیین کننده آن، همبستگی معناداری وجود دارد.
نتیجه گیری: بر اساس یافته های پوهش تنها یک سوم پرستاران (34 درصد) از شغل خود راضی هستند که در این میان وجود امنیت شغلی و رضایت از محیط کار بالاترین امتیاز رضایت و از سویی شرح وظایف حرفه پرستاری، وجه اجتماعی این حرفه در جامعه و روش ها و نحوه ارتباط با مدیران پرستاری به ترتیب بیشترین امتیاز مربوط به نارضایتی پرستاران را به خود اختصاص داده بودند.
 

کلیدواژه‌ها