دو فصلنامه علمی جامعه شناسی آموزش و پرورش

نویسندگان

چکیده

  چکیده   در این پژوهش، معنای دوست دختر در بین پسران دبیرستانی شهر مشهد با استفاده از رویکرد معناکاوی و تفسیرگرایی بررسی شده است. داده‌های کیفی این پژوهش با استفاده از مصاحبۀ عمیق، بر اساس نمونه‌گیری هدفمند، با معیار اشباع نظری با ۸ تن از مشارکت‌کنندگانی که تجربه دوستی با جنس مخالف داشتند، به دست آمده است. تجزیه و تحلیل اطلاعات با استفاده از روش پدیدارشناسی و تکنیک عملیات واحد معنایی، خوشه‌بندی و مقوله‌بندی، معنای تعمیمی و تفریدی دوستی انجام شد. یافته‌ها نشان می‌دهد که دوستی در وجه تعمیمی، کنجکاوی و لذت‌بردن از زیبایی دختران است و در موارد دیگر نشان دادن قدرت به سایر دوستان، ارتباط جنسی، گریز از تنهایی و همگونی اخلاقی و عاطفی است. عام‌ترین روش ارتباط تلفنی و بارزترین نتیجه دوستی مانع شدن از پیشرفت در زندگی است. برخلاف نگرش‌های موجود در بین مسئولان و خانواده‌ها که به دوستی با دختر بیشتر نگاه جنسی دارند، دوستی‌ها بیشتر به دلیل کنجکاوی و در ابتدا زیبایی جنس مخالف، بدون توجه به لذت جنسی صورت می‌گیرد.

کلیدواژه‌ها