اثربخشی تلفیق آموزش خودتعیین‌گری و هنر بر کاهش فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن ، ایران

2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

3 دانشیار گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

4 استادیار گروه روانشناسی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران

10.22034/ijes.2021.535578.1136

چکیده

هدف: این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی تلفیق آموزش خودتعیین‌گری و هنر بر کاهش فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان پسر انجام شد.
روش‌شناسی: مطالعه حاضر نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری سه ماهه با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش دانش‌آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی منطقه یک شهر تهران در سال تحصیلی 97-1396 بودند. نمونه پژوهش 60 دانش‌آموز بودند که با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و به‌طور تصادفی در چهار گروه (سه گروه آزمایش و یک گروه کنترل) جایگزین شدند. هر یک از گروه‌های آزمایش 8 جلسه 40 دقیقه‌ای تحت مداخله قرار گرفتند و گروه کنترل آموزشی دریافت نکرد. ابزار پژوهش پرسشنامه فرسودگی تحصیلی (Schaufeli, Martinez, Pinto, Salanova & Bakker, 2002) بود و داده‌ها با روش‌های تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بنفرونی در SPSS-19 نرم‌افزار تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که هر سه روش مداخله یعنی آموزش خودتعیین‌گری، آموزش هنر و آموزش تلفیق خودتعیین‌گری و هنر باعث کاهش معنادار فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان پسر پایه پنجم ابتدایی شدند و نتایج در مرحله پیگیری نیز حفظ شد (05/0P<). دیگر یافته‌ها نشان داد که بین سه روش مداخله در کاهش فرسودگی تحصیلی تفاوت معناداری مشاهده نشد (05/0P>).
نتیجه‌گیری: نتایج پژوهش حاضر برای متخصصان، برنامه‌ریزان درسی و معلمان تلویحات کاربردی دارد. آنان با آموزش روش‌های مذکور و یا بهره‌گیری از آنها می‌توانند گام موثری در جهت کاهش فرسودگی تحصیلی دانش‌آموزان بردارند.

کلیدواژه‌ها


دوره 15، شماره 1
فروردین 1401
صفحه 83-95
  • تاریخ دریافت: 17 مرداد 1400
  • تاریخ بازنگری: 09 شهریور 1400
  • تاریخ پذیرش: 09 شهریور 1400
  • تاریخ اولین انتشار: 01 فروردین 1401