شناسایی عوامل موثر بر تعالی منابع انسانی در آموزش‌وپرورش (معلمان مقطع ابتدایی)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران.

2 دانشیار گروه علوم تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه شهید رجایی، تهران، ایران.

3 استادیار گروه علوم تربیتی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران

10.22034/ijes.2021.533906.1112

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف شناسایی عوامل موثر بر تعالی منابع انسانی در آموزش‌وپرورش انجام شد.
روش‌شناسی: این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه اجرا کیفی بود. جامعه پژوهش شامل اسناد و مدارک تعالی منابع انسانی و خبرگان آموزش‌وپرورش استان البرز در سال تحصیلی 99-1398 بودند. نمونه طبق اصل اشباع نظری 15 نفر در نظر گرفته شد که با روش‌های نمونه‌گیری هدفمند و گلوله‌برفی انتخاب شدند. داده‌ها با مصاحبه نیمه‌ساختاریافته جمع‌آوری که روایی آن را روش مثلث‌سازی تایید و پایایی آن از طریق ضریب توافق بین دو کدگذار 84/0 محاسبه شد. در نهایت، داده‌ها با روش کدگذاری باز، محوری و انتخابی تحلیل شدند.
یافته ‌ها: یافته‌ها نشان داد که تعالی منابع انسانی در معلمان مقطع ابتدایی دارای 79 کد باز، 41 کد محوری و 19 کد انتخابی بود. کدهای انتخابی شامل مدیریت و رهبری پشتیبان، تأمین امکانات و نیازهای دوره ابتدایی، ارتباط موثر و روابط انسانی معلم، فرهنگی بالنده مدرسه، انگیزه شغلی، باور و نگاه به نقش معلم، رضایت شغلی، حقوق و رفاه، دانش و مهارت فناورانه، ویژگی‌های فردی، فضای مجازی، دانش تخصصی و مهارت‌های فردی دوره ابتدایی، استراتژی‌های آموزشی و بالندگی، نقش ذینفعان (دانش‌آموزان و اولیا)، جذب و تربیت افراد شایسته، ارتقای کیفیت ارزشیابی، سیاست‌های سازمانی تسهیل‌کننده، شایستگی‌های شغلی معلم و مهارت پژوهشی معلم بودند.
بحث و نتیجه‌گیری: بر اساس یافته های پژوهش عوامل موثر شناسایی‌شده تعالی منابع انسانی در معلمان مقطع ابتدایی برای متخصصان آموزش‌ و پرورش تلویحات کاربردی دارد و آنان می‌توانند جهت بهبود عملکرد و اثربخشی سازمان عوامل شناسایی‌شده را ارتقاء ببخشند.

کلیدواژه‌ها


Anastasiou S. (2020). The moderating effect of age on preschool teachers' trait emotional intelligence in Greece and implications for preschool human resources management. International Journal of Education and Practice, 8(1): 26-36.
Ariffin TFT, Bush T, Nordin H. (2018). Framing the roles and responsibilities of excellent teachers: Evidence from Malaysia. Teaching and Teacher Education, 73: 14-23.
Balyer A, Ozcan K, Yildiz A. (2017). Teacher empowerment: School administrators’ roles. Eurasian Journal of Educational Research, 70: 1-18.
Bastas M, Altinay Z. (2019). Employment for disability: Human resources management in higher education for quality. International Journal of Disability, Development and Education, 66(6).
Ezeugbor CO, Victor AA. (2018). Administrators' managerial competencies for sustainable human resource management in secondary education in Enugu State, Nigeria. European Journal of Education Studies, 4(3): 21-31.
Faraj SI. (2018). Assessing excellence management in the light of the European excellence model at Taif University. International Journal of Education and Literacy Studies, 6(4): 175-186.
Goings RB, Walker LJ, Wade KL. (2021). The influence of intuition on human resource officers' perspectives on hiring teachers of color. Journal of School Leadership, 31(3): 189-208.
Khorasani A, Amouzad M, Mollamohammadi A. (2016). Validation of the excellence model of training and development of human resources in Iran. Quarterly Journal of Training & Development of Human Resources, 3(8): 1-27. (In Persian)
Magnani F, Carbone V, Moatti V. (2019). The human dimension of lean: a literature review. Supply Chain Forum: An International Journal, 20(2): 132-144.
Malkawi NMM. (2018). Using electronic human resource management for organizational excellence-case study at social security corporation- Jordan. International Journal of Engineering Technologies and Management Research, 5(5): 146-166.
Mangipudi M, Prasad K, Vaidya R. (2019) Optimization of human resources: Does human resource pooling in an organization help in improving capacity building and efficiency? A case study. Journal of Human Resource and Sustainability Studies, 7: 397-405.
Mirsepasi N, Memarzadeh Gh, Alam Tabriz A, et al. (2013). Identifying key criteria of excellence in the public sector. Journal of Development Evolution Management, 11: 1-6.
Mirsepassi N, Toloie Eshlaghy A, Memarzadeh Gh, Peidaie M. (2010). Designing a human resource excellence model in Iranian public sectors using the fuzzy Delphi technique. Journal of Future Studies Management, 21(87): 1-22.
Sadeghi Zeydanloo M, Seyed Esfahani SH. (2020). Evaluation of organizational excellence model for development and empowerment of human resources (Case study: Shams Abad distributed power plant). Journal of Industrial Management Perspective, 10(3): 53-69.
Seyed Naghavi MA, Vaezi R, GhorbaniZadeh V, Afkaneh M. (2018). A model of human resources excellence for Iranian governmental organizations. Quarterly Journal of Public Organizations Management, 6(2): 11-26.
Solgi Z, Vahdati H, Mousavi S, Nazarpoori AH. (2021). Designing a model of lean human resource excellence; Basis for measuring the lean degree of human resources in the public sector. Management Research in Iran, 25(1): 74-93.
Tan C, Tan L. (2016). A shared vision of human excellence: Confucian spirituality and arts education. Pastoral Care in Education, 34(3): 156-166.
Wang X, Wilson J, Li W. (2021). An empirical investigation of leadership and human resources capacities as key actors in the implementation of smart education. Education Sciences, 11(138): 1-25.
Wright PC, Geroy GD, Macphee M. (2000). A human resources model for excellence in global organization performance. Management Decision, 38(1): 36-42.
Zahedi A, Malek Akhlagh E, Mohtashami A, Dostar M. (2020). Designing an institutionalism model of human resource management system in education administration. Journal of Human Resource Studies, 10(4): 65-93.
Zhao D, Li J, Tan Y, et al. (2018). Optimization adjustment of human resources based on dynamic heterogeneous network. Physica A: Statistical Mechanics and its Applications, 503: 45-57.
Zink KJ. (2008). Human resources and organisational excellence. Total Quality Management & Business Excellence, 19(7-8): 793-805.