رابطه هوش هیجانی و اجتناب تجربی با آمادگی به اعتیاد در دانشجویان

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی، انستیتو روانپزشکی تهران، تهران، ایران

2 دانشجوی دکتری مشاوره، پردیس بین المللی ارس، دانشگاه تهران، ارس، ایران

3 کارشناسی ارشد آموزش پزشکی، مرکز مطالعات و توسعه آموزش، دانشگاه علوم پزشکی اهواز، اهواز، ایران

چکیده

هدف: هدف از پژوهش حاضر پیش‌بینی آمادگی به اعتیاد در دانشجویان براساس هوش هیجانی و اجتناب تجربی بود.
روش شناسی‌: روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی ایران تشکیل داددند که در سال تحصیلی 96-1395 مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه 150 نفر دانشجو بود که به شیوه نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش، مقیاس ایرانی آمادگی اعتیاد (زرگر، 1385)، پرسشنامه هوش هیجانی سیبر یا شرینگ (1990) و پرسشنامه‌ اجتناب تجربی (هیز و همکاران، 2004)  بودند. تجزیه و تحلیل اطلاعات به­دست آمده از اجرای پرسشنامه­ ها از طریق نرم افزار spss20 در دو بخش توصیفی و استنباطی (همبستگی پیرسون، رگرسیون چندگانه) انجام پذیرفت.
یافته‌ها: نتایج تحلیل آماری نشان داد تأثیر متغیر هوش هیجانی و مؤلفه‌های آن در معادله رگرسیونی معنادار بود(01/0> p). همچنین بین اجتناب تجربی با آمادگی به اعتیاد همبستگی مثبت معنادار وجود داشت (01/0> p).
بحث و نتیجه‌گیری: داده های پژوهش حاضر نشان داد دانشجویانی که هوش هیجانی پایینی دارند، آمادگی به اعتیاد بالاتری را نسبت به دانشجویانی که هوش هیجانی بالاتری داشتند از خود نشان دادند.

کلیدواژه‌ها