بررسی اثر بخشی سبک های مدیریت معلمان بر ابعاد تربیت حرکتی دانش آموزان: نقش مداخله-ای راهبرد یاددهی- یادگیری حل مسئله در مهارت بسکتبال

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

2 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

3 دانشیار گروه مدیریت ورزشی، واحد تهران جنوب، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

چکیده

هدف: پژوهش حاضر، به بررسی اثر بخشی سبک­های مدیریت معلمان بر تربیت حرکتی دانش­آموزان با نقش مداخله­ای راهبرد یاددهی- یادگیری حل مسئله در مهارت بسکتبال پرداخت.
روششناسی: روش پژوهش آزمایشی همراه با پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش را 706 نفر از دانش­آموزان دختر و پسر پایه هفتم شهرستان سراب در نیم­سال تحصیلی اول 97-1396 تشکیل دادند که از این بین 30 نفر با توجه به ارزیابی­های اولیه و به صورت هدفمند، به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (20) و کنترل(20 نفر)گمارده شدند. افراد گروه آزمایش، برنامه آموزش گروهی مهارت حل­مسئله را در 12 جلسه تمرین 65 دقیقه­ای در هر هفته یک جلسه دریافت کردند؛ گروه کنترل به مدت دو ماه در لیست انتظار قرار گرفت. به منظور جمع­آوری اطلاعات از پرسشنامه­ی ابعاد تربیت حرکتی ولفگانگ و گلیکمن (1986) استفاده شد. برای جهت تجزیه و تحلیل داده­های پژوهش از آزمون تحلیل کوواریانس تک­متغیره(آنکوا)با استفاده از نرم­افزار SPSS در سطح معناداری 001/0 استفاده شد.
یافته­ ها: نتایج نشان داد، استفاده از سبک­های مختلف مدیریت کلاس در تمام ابعاد تربیت حرکتی ( شناختی، عاطفی، آمادگی جسمانی و مهارتی) معنی­دار است. تمام ابعاد تربیت حرکتی تفاوت معناداری با سبک مداخله­گرا وجود دارد، ولی تفاوت زیادی با سبک عدم مداخله­گرا ندارند. همچنین سبک مدیریت کلاس تعامل­گرا می­تواند به همراه ارائه راهبرد حل مسئله اثربخش­ترین سبک مدیریت کلاس باشد.
بحث و نتیجه ­گیری: بر اساس یافته های پژوهش آموزش مهارت حل مسئله راهبردی کوتاه­مدت، کارآمد و بی­ضرر است که با هدف قرار دادن توانایی شناختی دانش­آموزان می­تواند آنها را در برابر یادگیری مهارت بسکتبال توانمند سازد.

کلیدواژه‌ها