برند سازی کارآفرینانه با رویکرد اخلاق اجتماعی در شرکت‌های دانش‌بنیان دانشگاهی

نویسندگان

1 دانشجو دکتری تخصصی کارآفرینی گرایش کسب و کار، گروه کارآفرینی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران

2 استادیار دانشگاه آزاد اسلامی، گروه کارآفرینی، واحد قزوین، دانشگاه آزاد اسلامی، قزوین، ایران

3 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، گروه مدیریت بازرگانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

4 دانشیار دانشگاه آزاد اسلامی، گروه مدیریت بازرگانی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف ارائه مدل برند سازی کارآفرینانه با رویکرد اخلاق اجتماعی در شرکت‌های آموزشی دانش ‌بنیان انجام‌شد.
روش: با توجه به هدف پژوهش، پژوهش حاضر با استفاده از روش دلفی فازی و در سه مرحله انجام شد.  جامعه پژوهش حاضر را خبرگان صنعت بازاریابی و برند سازی تشکیل دادند. در این پژوهش از روش نمونه‌گیری هدفمند استفاده‌شده و 20 نفر از خبرگان صنعت بازاریابی و برند سازی  به‌عنوان نمونه انتخاب گردیدند. برای گردآوری اطلاعات از مطالعات کتابخانه‌ای (کتاب‌ها و مقاله‌های مرتبط) و پرسشنامه برای سنجش و اندازه‌گیری متغیرهای این پژوهش استفاده‌شد.
یافته ها: نتایج پژوهش حاصل از پاسخ‌های 20 نفر از خبرگان بازاریابی و برند سازی این صنعت، نشان داد که اخلاق از  مؤلفه‌های تأثیرگذار دربرند سازی کارآفرینانه در شرکت‌های آموزشی دانش‌بنیان می‌باشد و شامل پروفایل مدیریت استراتژیک، پیش‌نیازهای فنی- اجرایی، پیش‌نیازهای کارآفرینانه سازمان، پیش‌نیازهای ذینفعان، محتوای ارزش برند، القائات برند، جنبه‌های فنی برند، مشارکت برند، ماهیت ذهنی برند، مدیریت برند، راهبردهای رقابتی، راهبردهای مدیریت اجرایی، رعایت اخلاق حرفه‌ای، راهبردهای تبلیغات و پیشبرد فروش، زمینه حکمرانی عمومی، زمینه حکمرانی شرکتی، زمینه اجتماعی، زمینه فناورانه، زمینه اقتصادی، زمینه طبیعی، زمینه اخلاقی، پیامدهای مالی، پیامدهای رقابتی، پیامدهای مشتری، پیامدهای عملیاتی می‌باشد.
نتیجه گیری: با توجه به یافته های پژوهش اخلاق اجتماعی و رعایت آن دربرند سازی کارآفرینانه شرکت‌های آموزشی دانش‌بنیان تأثیرگذار است و به رشد کسب ‌وکار، ایجاد اطمینان در مشتری، توسعه مشتریان وفادار، خلق تصویر ذهنی ارزشمند و اخلاقی از برند، حفظ مسائل زیست‌محیطی و توسعه پایدار کمک می‌نماید.
 

کلیدواژه‌ها


آکر، دیوید. (1394). دیدگاه‌های دیوید آکر دربرند سازی، حاجی بابایی، حسن، حاجی بابایی، فاطمه، نشر ادبستان
الهیاری فرد، نجف؛ عباسی، رسول. (1390)، "بررسی الگوی مناسب ساختار سازمانی شرکت‌های آموزشی دانش‌بنیان"، فصلنامه پارک‌ها و مراکز رشد، 8(29): 47-54.
تقی زاده، ه. وشنگو سلطانی فسقندیس، غلامرضا. (1389). "تاثیر اخلاق کسب و کار بر مسئولیت اجتماعی بنگاه". اخلاق در علوم و فناوری، 5(3و4)
فاضل، امیر؛ کمالیان، امین رضا؛ هرندی، آزین. (1396). "رابطه نام و نشان سازی اخلاقی با افزایش اعتبار شرکت‌ها"، فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری، سال دوازدهم، شماره 1
عباسی، لقمان؛ شریف‌زاده، محمد شریف؛ عبدالله زاده، غلامحسین؛ محبوبی، محمدرضا. (1396). "سازوکار بازاریابی کارآفرینانه در تعاونی‌های کشاورزی، رویکرد ویژه به برند سازی"، نشریه کارآفرینی در کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و صنایع طبیعی گرگان، 4(2).
محبی، محمدمهدی. (1398)، "رابطه اخلاق کاری و فناوری اطلاعات و ارتباطات با گسترش بازاریابی الکترونیکی"، فصلنامه اخلاق در علوم و فناوری، 4(1).
Aaker  D.A. & Joachimsthaler E. (2000). Brand leadership. Brandweek,41(8): 30-38.
Abimbola T, Kocak A, (2007). Brand, organization identity and reputation:SMEs as expressive organizations. Qualitative Market Research: An International Journal, 10(4): 416-430.
Behzad P. (1999). Ethics in information technology and ethical pathology of communication. Ethics in Science and technology; 14(1-2):1-8.
Carson D and Cromie S. (2010). Marketing Planning in small Enterprises: a model and some Empirical Evidence. The journal of Customer marketing, 7 (3): 5-18.9990
Castaldi S, Caroline S. Giarratana M. (2018). Diversification, Branding, and Performance of Professional Service Firms, Journal of service Research, 21(3): 353-364.
Chang Yu, Wang X, Arnett D. (2018). Enhancing firm performance: The role of brand orientation in business-to-business marketing, Industrial Marketing Management.
Falahati M. (2013). The challenges of the insurance industry in the E-commerce process. Journal     of Business Reviews; 25:76-80.
Fan Y. (2005). Ethical Branding and corporate reputation. Corporate Communications: An   International Journal; 10(4):341-350.
Fillis I. (2014). Biographical research as a methodology for understanding entrepreneurial      marketing, Emerald Insight.
Fuller T, Tian Y. (2006). Social and Symbolic Capital and Responsible Entrepreneurship: An Empirical Investigation of SME Narratives, Journal of Business Ethics,67:287-304.
Haghighikaffash M, Almasifard MR. (2014). Ethical Capacity of Technology, reviewing of telework plan benefits in connecting with corporate social responsibility. Ethics in Science and Technology; 9(3):31-40.
Halme M. (1997). Environmental management paradigm shifts in business enterprises: Organizational learning relating to recycling and forest management issues in two finish paper companies. Vammalan Kirjapaino: University of Tampere.
Holme C. (2008). “Business ethics – Part One: Does it matter?” Industrial and Commercial Training, 40: 248-252.
Hoq M Z, Sulaiman M A, Sharifah A. (2010). The role of ethical brand and its effects on   company reputation. Administration and Management Review; 22(1):12-27.
Kapferer J. (1997). Strategic Brand Management. London,Kogan Page.
Nasruddin,E,  Bustami R. (2007). The Yin and Yang of CSR Ethical Branding, Asian Academy     of Management Journal, 12(2): 83-100
Olsen B, Hill K L. (2005). The impact of perceived Corporate Social Responsibility on Cunsumer Behavior, University of California
Otubanjo B O, Abimbola T, Amujo O. (2010). “Conceptualising the Notion of Corporate Brand Covenant.” Journal of product & Brand Management ,19(6): 410-422
Palazzo G, Basu K. (2007). The Ethical Backlash of Corporate Branding, Journal of        Business Ethics, 73:333-346.
Paluszek K. (2006). Ethics and Brand value: Strategic differentiation. Santa Clara University:  Markkula Center for Applied Ethics.
Pearson G. (1995). Integrity in Organizations: An alternative business ethic. London:McGraw-  Hill Publication.
Wang Catherine L, Ahmad Perveiz K. (2003). Structure & Structural Dimension              Knowledge- Based organizations, Measuring Business Excellence, 17:18-25.
Wang H, Merrilees Y (2005). A Brand Orientation Typology for SMEs: A Case Study Research Approach. Journal of Product & Brand Management. 14 (3):155-162.