اثربخشی آموزش راهبردهای هیجان‌مدار بر یادگیری مشارکتی دانش‌آموزان دوره متوسطه اول

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران، تهران، ایران

2 دانشیار، سازمان پژوهش و برنامه ریزی، پژوهشگاه مطالعات وزارت آموزش و پرورش، تهران، ایران

3 استادیار، گروه مشاوره، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ابهر، ابهر، ایران.

چکیده

هدف: پژوهش حاضر با هدف تعیین اثربخشی آموزش راهبردهای هیجان­مدار بر یادگیری مشارکتی دانش­آموزان دوره متوسطه اول انجام شد.
روش: روش پژوهش نیمه­آزمایشی با طرح پیش­آزمون-پس­آزمون با گروه کنترل بود. برای انجام پژوهش، از بین تمامی دانش­آموزان دختر پایه دوم دوره متوسطه اول منطقه 1 شهر تهران که در سال تحصیلی 98-1397 در مدارس دولتی این شهر مشغول به تحصیل بودند؛ 50 نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس از مدرسه نرگس به عنوان نمونه انتخاب شدند و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. سپس دانش­آموزان گروه آزمایش طی 12 جلسه تحت آموزش راهبردهای هیجان­مدار قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در پژوهش پرسشنامه یادگیری مشارکتی استیفان (2007) بود که در سه مرحله پیش­آزمون، پس­آزمون و پیگیری (یک‌ماهه) در هر دو گروه آزمایش و کنترل اجرا و با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مختلط با اندازه‌گیری مکرر و آزمون تعقیبی بونفرنی در نزم‌افزار SPSS24 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته‌ها: یافته­ها نشان داد بین نمرات پیش‌آزمون و پس‌آزمون گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری وجود دارد (05/0 P <). به این معنا که آموزش راهبردهای هیجان­مدار موجب افزایش یادگیری مشارکتی در دانش‌آموزان گروه آزمایش شده است. همچنین یافته‌های به دست آمده از آزمون بونفرنی نشان داد میزان اثربخشی آموزش راهبردهای هیجان­­مدار در طی زمان دارای ماندگاری اثر است.
نتیجه‌گیری: با توجه به تأثیر معنادار راهبردهای هیجان­مدار بر یادگیری مشارکتی دانش­آموزان، می­توان از این روش در موفقیت تحصیلی آن‌ها استفاده نمود.

کلیدواژه‌ها


احمدبیگی، فاطمه؛ احقر، قدسی؛ ایمانی‌نائینی، محسن. (1397). اثربخشی آموزش تفکر انتقادی بر یادگیری مشارکتی در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال. مطالعات برنامه درسی آموزش عالی، 9(17): 181-167.
بهراد، بهنام. (1394). مدارس کانون‌های اصلی ارتقاء سلامت و پیشگیری از رفتارهای پرخطر. رشد آموزش ابتدایی، 19(2): 5-1.
بهرنگی، محمدرضا؛ مرادی، امیر. (1394). بررسی میزان خودراهبردی دانشجویان متأثر از الگوی مدیریت آموزش با محوریت تدریس مشارکتی در درس اصول و فلسفه تعلیم و تربیت. فصلنامه علمی پژوهشی رهیافتی نو در مدیریت آموزشی، 8(32): 128-107.
پیرانی، زبیح. (1395). مداخله‌ای در کارکردهای شناختی و هیجانی دانش‌آموزان نارساخوان: اثربخشی و کارآمدی آموزش مهارت‌های شناختی-هیجانی. ناتوانی‌های یادگیری، 5(3): 53-28.
Cicchetti D, Ackerman B P, Izard C E. (1995). Emotions and emotion regulation in developmental psychopathology. Development and psychopathology, 7(1): 1-10.‏
Collaborative for Academic Social and Emotional Learning. (2008). Safe and sound: An educational leader's guide to evidence-based social and emotional learning (SEL) programs. Chicago, IL: Collaborative for Academic Social and Emotional Learning.
Denault A S, Déry M. (2015). Participation in organized activities and conduct problems in elementary school: The mediating effect of social skills. Journal of Emotional and Behavioral Disorders, 23(3): 167-179.‏
Gates S A. (2019). Comparison of Cooperative Learning and Collaboration in High School Geometry Classes Including Geometry in Construction. Dissertations. 355.
Gordon L B. (2007). Client perceptual processing in cognitive behavioural therapy and process-experiential therapy for depression. ProQuest.‏
Greenberg L S. (2015). Emotion-focused therapy: Coaching clients to work through their feelings. American Psychological Association.‏
Grunschel C, Schwinger M, Steinmayr R, Fries S. (2016). Effects of using motivational regulation strategies on students' academic procrastination, academic performance, and well-being. Learning and Individual Differences, 49: 162-170.‏
Johnson D W, Johnson R T, Smith K A. (2014). Cooperative learning: Improving university instruction by basing practice on validated theory. Journal on Excellence in University Teaching, 25(4): 1-26.‏
Ke F, Carafano P. (2016). Collaborative science learning in an immersive flight simulation. Computers & Education, 103: 114-123.‏
Kimmelmann N, Lang J. (2019). Linkage within teacher education: cooperative learning of teachers and student teachers. European Journal of Teacher Education, 42(1): 52-64.‏
Liang P, Jordan M I., Klein D. (2013). Learning dependency-based compositional semantics. Computational Linguistics, 39(2): 389-446.‏
MacLeod R, Elliott R, Rodgers B. (2012). Process-experiential/emotion-focused therapy for social anxiety: A hermeneutic single-case efficacy design study. Psychotherapy Research, 22(1): 67-81.‏
Malmberg J, Järvelä S, Järvenoja H. (2017). Capturing temporal and sequential patterns of self-, co-, and socially shared regulation in the context of collaborative learning. Contemporary Educational Psychology, 49: 160-174.‏
Moghimi S M, Ramezani M. (2013). Management of organizational behavior. Tehran: Industrial Management Institute.‏
Roemer L, Orsillo S M. (2010). Mindfulness-and acceptance-based behavioral therapies in practice. Guilford Press.‏
Sarwar B, Zulfiqar S, Aziz S, Ejaz Chandia K. (2019). Usage of social media tools for collaborative learning: The effect on learning success with the moderating role of cyberbullying. Journal of Educational Computing Research, 57(1): 246-279.‏
Szczygieł D, Buczny J, Bazińska R. (2012). Emotion regulation and emotional information processing: The moderating effect of emotional awareness. Personality and Individual differences, 52(3): 433-437.‏
Tai T D, Singh H, Hieu V M. (2020). Factors Affecting Lecturers’ Commitment To Their University–A Study In Ho Chi Minh City, Vietnam. Journal of Talent Development and Excellence, 12(2s): 2007-2023.‏
Todd J, Bohart A C. (2005). Foundations of clinical and counseling psychology. Waveland Press.‏
Tran V D. (2019). Does Cooperative Learning Increase Students' Motivation in Learning?. International Journal of Higher Education, 8(5): 12-20.‏
Whelton W J, Greenberg L S. (2005). Emotion in self-criticism. Personality and individual differences, 38(7): 1583-1595.‏