اثربخشی آموزش مسئولیت‌پذیری بر مدیریت زمان و هدف‌گذاری نوجوانان دختر

نویسندگان

1 کارشناسی ارشد رگروه روانشناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران

2 استادیار، گروه روانشناسی، واحد اسلامشهر، دانشگاه آزاد اسلامی، اسلامشهر، ایران

چکیده

هدف: این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش مسئولیت‌پذیری بر مدیریت زمان و هدف‌گذاری نوجوانان دختر انجام شد. روش‌شناسی: این مطالعه نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش همه نوجوانان دختر مقطع متوسطه اول منطقه نه شهر تهران در سال تحصیلی 99-1398 بودند. از میان اعضای جامعه 30 نفر پس از بررسی ملاک‌های ورود به مطالعه با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با روش تصادفی در دو گروه مساوی شامل گروه‌های آزمایش و کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت 9 جلسه 90 دقیقه‌ای (هفته‌ای یک جلسه) تحت آموزش مسئولیت‌پذیری قرار گرفت و گروه کنترل آموزشی ندید. داده‌ها با پرسشنامه‌های مدیریت زمان (کویین و همکاران،1990) و هدف‌گذاری (بوفارد و همکاران، 1998) جمع‌آوری و با روش تحلیل کوواریانس چندمتغیری در نرم‌افزار SPSS نسخه 19 تحلیل شدند.
یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که گروه‌های آزمایش و کنترل در مرحله پس‌آزمون از نظر متغیرهای مدیریت زمان و هدف‌گذاری تفاوت معناداری داشت. به عبارت دیگر، آموزش مسئولیت‌پذیری باعث بهبود مدیریت زمان و هدف‌گذاری (تسلطی، عملکرد گرایشی و عملکرد اجتنابی) نوجوانان دختر شد (05/0P < /span><).
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج پژوهش حاضر، برنامه آموزش مسئولیت‌پذیری یکی از روش‌های موثر برای بهبود مدیریت زمان و هدف‌گذاری نوجوانان دختر می‌باشد و مشاوران و روانشناسان می‌توانند از این روش برای مداخلات خود استفاده نمایند.

کلیدواژه‌ها


زارعی حیدر علی، فرضی حمیده.(1397) بررسی رابطه بین مسئولیت پذیری با خودکارآمدی تحصیلی دانش‌آموزان پایه ششم شهرستان شاهین دژ در سال تحصیلی ۹۴-۹۳. رویش روان شناسی. ۷ (۹) :۳۰۹-۳۲۴
نیک پی, ایرج, فرحبخش, سعید, یوسف وند, لیلا. (1395). تأثیر آموزش راهبردهای یادگیری خودتنظیمی(شناختی و فراشناختی) بر جهت‌گیری هدف در دانش‌آموزان دختر پایة دوم دورة متوسطة دوم با پیگیری شصت‌روزه. رویکردهای نوین آموزشی. 11(2): 71-86.
یزدانی, محمدحسن, علی پور, ابراهیم, پورعبدالعلی, سپیده. (1397). بررسی و تحلیل مسئولیت پذیری اجتماعی کارکنان شهرداری اردبیل با تاکید بر مدیریت زمان و مدیریت استراتژیک منابع انسانی. جغرافیا و روابط انسانی. 2 (1): 698-715.
 
Agbuga B, Xiang P, McBride RE. (2015). Relationship between achievement goals and students’ self-reported personal and social responsibility behaviors. The Spanish Journal of Psychology, 18: 1-8.
Aggar C, Bloomfield JG, Frotjold A, Thomas TT, Koo F. (2018). A time management intervention using simulation to improve nursing students’ preparedness for medication administration in the clinical setting: A quasi-experimental study. Collegian. 25(1): 105-111.
Avdeeva ZK, Kovriga SV. (2019). The goal-setting of knowledge-intensive industries: decision support based on cognitive maps. IFAC-PapersOnLine. 52(25): 281-286.
Bouffard T, Vezeau C, Bordeleau L. (1998). A developmental study of the relation between combined learning and performance goals and students’ self-regulated learning. British Journal of Educational Psychology. 68(3): 309-319.
Burns EC, Martin AJ, Collie RJ. (2018). Adaptability, personal best (PB) goals setting, and gains in students’ academic outcomes: A longitudinal examination from a social cognitive perspective. Contemporary Educational Psychology. 53: 57-72.
Chantara S, Koul R, Kaewkuekool S. (2014). Relationship between responsibility and achievement goal orientation among vocational students in Thailand. Journal of Beliefs & Values. 35(1): 36-47.
Conesa JC, Domimguez B. (2020). Capital taxes and redistribution: The role of management time and tax-deductible investment. Review of Economic Dynamics. 37: 156-172.
Fitsimmons G. (2008). Time management part I: Goal setting as a planning tool. The Bottom Line. 21(2): 61-63.
Gheidari K. (2013). The relationship between responsibility with goal setting and environmental awareness in male and female middle school students of Shahrekord. MA of Educational Psychology, Tehran: Islamic Azad University of Central Tehran.
Hafezi S, Naghibee MA, Naderi E, Najafi Mehri S, Mahmoodi H. (2008). The correlation between personal skill and organizational behavioral time management among educational administrators. Journal of Behavioral Sciences. 2(2): 183-182.
Khan M, Lockhart J, Bathurst R. (2020). A multi-level institutional perspective of corporate social responsibility reporting: A mixed-method study. Journal of Cleaner Production. 265: 1-8.
Liao Y, Gao G, Peng Y. (2019). The effect of goal setting in asthma self-management education: A systematic review. International Journal of Nursing Sciences. 6(3): 334-342.
Magalhaes STD, Magalhaes MJ, Sa VJ. (2015). Establishment of automatization as a requirement for time management input modules in project management information systems for academic activities – A game theory approach. Procedia Computer Science. 64: 1157-1162.
Malatras JW, Israel AC, Sokolowski KL, Ryan J. (2016). First things first: Family activities and routines, time management and attention. Journal of Applied Developmental Psychology. 47: 23-29.
Martin AJ, Elliot AJ. (2016). The role of personal best (PB) goal setting in students' academic achievement gains. Learning and Individual Differences. 45: 222-227.
Martins P, Rosado A, Ferreira V, Biscaia R. (2017). Personal and social responsibility among athletes: The role of self-determination, achievement goals and engagement. Journal of Human Kinetics. 57(1): 39-50.
McKernan JF. (2011). Deconstruction and the responsibilities of the accounting academic. Critical Perspectives on Accounting. 22(7): 698-713.
Mohammadi B, Salibi J. (2016). The relationship between goal orientations with spiritual intelligence and responsibility among female students. Journal of Cultural Social Research. 7(2): 67-89.
Nur M, Yuanita L, Prahani BK, Jatmiko B. (2018). Effectiveness of creative responsibility-based teaching (CRBT) model on basic physics learning to increase student’s scientific creativity and responsibility. Journal of Baltic Science Education. 17(1): 136-151.
O’Donnell M, Carey ME, Horne R, Alvarez-Iglesias A, Davies MJ, Byrne M, Dinneen SF. (2018). Assessing the effectiveness of a goal-setting session as part of a structured group self-management education programme for people with type 2 diabetes. Patient Education and Counseling. 101(12): 2125-2133.
Quinn, RE, Faerman SR, Tompson MP, McGrath M. (1990). Becoming a master manager: A contemporary framework. New York: John Wiley & Sons.
Randle RW, Ahle SL, Elfenbein DM, Holdreth AN, Lee CY, Greenberg JA, et all. (2020). Surgical trainees’ sense of responsibility for patient outcomes: A multi-institutional appraisal. Journal of Surgical Research. 255: 58-65.
Won S, Yu SL. (2018). Relations of perceived parental autonomy support and control with adolescents' academic time management and procrastination. Learning and Individual Differences. 61: 205-215.
Zhu Y, Guo J, Wei M. (2019). Construction of social responsibility engineering system for manufacturing enterprise. Procedia Manufacturing. 30: 151-158.